مرثیه ای بر هنر ایرانی

 

آیا هنر ایران ( یا چیزی که آنرا با این عنوان می شناسیم ) به راستی هنر است ؟ من ترجیح می دهم با تمام زیباییش آنرا صنعت بنامم . مگر غیر از این است که گونه های مختلف هنر ما در خدمت تیزیین اند ؟ مگر غیر از این است که از خاتم کاری تا دستگاههای موسیقی ایران در اکثر غالب موارد داخل چاچوبی مشخص قرار می گیرند ؟ آیا این هنرهای اصیل هدفی بالا تر از " فاخر بودن" دارند ؟

و شاید این تعصب است که راه را بر هنر ایرانی بسته ؟ تعصبی که چرخش اسلیمی به جهت مخالف را توهین به هنر اصیل ایرانی می داند . تعصبی که هنوز لباس دوران سلجوقی بر تن انسان درون نگارگری اش می کند . و کلاه قزلباش بر سر مخاطب اش .